1 1 1 1 1 1
http://salehghadakzadeh.blogfa.com
مجموعه ی اشعار و دلنوشته هاfablogfa.comMon, 31 Jul 2017 21:37:58 -0600
http://salehghadakzadeh.blogfa.com/post/220
آنهمه هِی دوستت دارم ها که میگفتی چه شد؟ "تا ابد من با تو ام تنها" که میگفتی چه شد؟ عاشقانه تا سحر در زیرِ نورِ شمعِ ماه با من از خوشبختیِ فردا که میگفتی، چه شد؟ صالح.قMon, 31 Jul 2017 21:37:58 -0600salehghadakzadehhttp://salehghadakzadeh.blogfa.com/post/220
http://salehghadakzadeh.blogfa.com/post/219
در این شبِ مرگِ صدا، خوابم نمیگیرد چرا؟ تنها میانِ سایه ها، خوابم نمیگیرد چرا؟ لبریزِ وحشت غرقِ درد، کز کرده ام یک کنجِ سرد از داغِ تو ای باوفا، خوابم نمیگیرد چرا؟ صالح.قSat, 01 Jul 2017 18:01:45 -0600salehghadakzadehhttp://salehghadakzadeh.blogfa.com/post/219
http://salehghadakzadeh.blogfa.com/post/218
من از باران سراغت را گرفتم تو اما مثلِ برقی رفته بودی صدای رعدِ آهم را شنیدی ولی شعر جدایی را سرودی صالح.قWed, 28 Jun 2017 14:30:14 -0600salehghadakzadehhttp://salehghadakzadeh.blogfa.com/post/218
http://salehghadakzadeh.blogfa.com/post/217
"قحطیِ عشق" خوشی امروز و میدانم که مغرورانه میخندی هوس بازی همین باشد که هرگز دل نمیبندی به نقشی از محبت ها دلی را عاشقت کردی تو در بازیگری الحق که استادی، هنرمندی گمانم بود من از اول که پروانه صفت هستی ولی دیدم که چون شمعی، بسوزانی و خرسندی دل پیرت جوان گشت و تو قدر آن ندانستی در این قحطیِ عشق آخر چرا نفرت پراکندی پس از این در همه عالم چنین بد عهد و سنگین دل یقین دارم که از مادر نزاید چون تو فرزندی نمی ماند ز شمعِ شاد بجز خاکستری از غم چه بهتر تا که عمریTue, 27 Jun 2017 08:31:15 -0600salehghadakzadehhttp://salehghadakzadeh.blogfa.com/post/217
http://salehghadakzadeh.blogfa.com/post/216
نهنگی خودکشی کرد و دلم مُرد تمام شاخه های باغ، پژمرد نهنگ آن روحِ غم آلودِ من بود که در بحرِ عمیقِ غصه افسرد صالح.قFri, 23 Jun 2017 10:55:19 -0600salehghadakzadehhttp://salehghadakzadeh.blogfa.com/post/216
http://salehghadakzadeh.blogfa.com/post/215
آخرین مقصدِ این راهِ دراز که همه خواندنش از روز نخست زندگانی، این است که بخوابی آرام گوشه ای دور و خموش و پس از چند صباح همه از یاد برند تو که بودی اصلا و چه ها میگفتی و چرا میگفتی و چه ها میخواندی و چرا میخواندی راهِ سختی داریم، همه در پیش ولی چونکه مقصد آن
